In memoriam Oswin Krottje

Afgelopen week hebben we afscheid moeten nemen van onze lieve collega Oswin Krottje. We wisten dat dit afscheid er aan zat te komen, maar het valt ons ontzettend zwaar.

Iets te schrijven over jou, Oswin, is niet makkelijk omdat iedereen, zowel collega’s als cliënten, zo zijn eigen herinneringen aan jou hebben.

In 2013 kwam je bij ZeS op Maat werken. Je had bij ons al snel je draai gevonden. Je deed je werk met veel passie en je had het belang van de cliënt voorop staan. Je was er dan ook altijd scherp op, dat dit belang ook gediend werd en je stak je mening ook niet onder stoelen of banken.

Je had altijd een duidelijke visie op je werk en schroomde de discussie hierin niet. Je had hierin echter wel altijd respect voor andermans mening, wat we erg in je waardeerden.

Je ziekte maakte dat je niet meer kon werken. Het maakte diepe indruk op ons dat je keer op keer zelf kwam vertellen hoe het met je ging, ook al ging het helemaal niet. Dit vond je belangrijk.

Je nam de moeite om langs te komen, ons de kans te geven om even met je te praten, een kopje koffie te drinken. Je aanwezigheid deed ons goed, ook jou deed het goed om onder ons te zijn. Jouw openheid maakte het makkelijk om je te benaderen. We leefden vol liefde met je mee, maar soms schoten woorden te kort. Je was altijd geïnteresseerd, oprecht. In je ziek zijn bleef je attent en betrokken bij ons wel en wee.

Je kwam met de fiets, lopend….terwijl wij dachten: Joh, had gebeld.. dan hadden we je gehaald! Sterk was je, dapper! Positief maar ook realistisch.

De bezoeken aan kantoor waren tegelijkertijd ook heel confronterend voor je. Je zei letterlijk soms: “Jullie gaan door en ik moet met mijn zieke lijf weer naar huis.”

En ook nu moeten wij door, terwijl jij er niet meer bent. Geen bezoekjes meer, geen kopje koffie meer samen, geen berichten meer. Leeg en stil.

We gaan natuurlijk niet zomaar door. We nemen allemaal onze herinneringen en gedachten aan jou mee.

 

Stichting ZeS op maat