2016 mede mogelijk gemaakt door:

Terugkijkend op het afgelopen jaar denk ik aan wat we allemaal hebben bereikt, welke cliënten weer een stap in zelfstandigheid hebben gezet en hoe ze aan bepaalde doelen hebben gewerkt. Allemaal meetbare zaken…

Maar bovenal denk ik aan alle onmeetbare maar onmisbare zaken: de mensen die het mede mogelijk hebben gemaakt ons werk te doen. Ik wil er graag een aantal hier noemen en bedanken:

De wijkagent die het geduld opbrengt om nog een keer met de cliënt in gesprek te gaan die door zijn ingewikkelde gedrag steeds in dezelfde valkuilen trapt. Die begrijpt dat het niet altijd met een streng gesprek is op te lossen, maar soms met geduld, uitleg en met een omweg wel tot verandering kan komen. Die durft naar zijn collega’s uit te spreken dat het soms beter werkt om even zonder uniform langs te gaan voor een praatje en daarmee echt contact maakt en daardoor het vertrouwen in de politie weer wat terug kan geven. Bedankt daarvoor!

De medewerker van het wijkteam die mee wil denken aan een gecompliceerd vraagstuk; past onze manier van hulpverlenen nog bij de ingewikkelde vraag van deze cliënt? Die kritische vragen durft te stellen en feedback geeft op wat we aan het doen zijn. Hierdoor soms een vinger plaatst op een blinde vlek, een pijnpunt of een dode hoek belicht en daardoor de boel op scherp zet waardoor wij weer helder naar de situatie kunnen kijken. Fijn dat er zoveel mensen zijn die net als wij het beste voor de cliënt willen en daarin samen met ons willen optrekken! Ik hoop dat we elkaar in dit nieuwe jaar weer veel mogen ontmoeten.

De dame van de GGD die in het indicatie gesprek de tijd neemt om oprecht naar de cliënt te luisteren, een compliment geeft over hoe ver de cliënt al gekomen is en meedenkt over welke indicatie past bij deze nieuwe situatie. Die zich daarin duidelijk uitspreekt over de mogelijkheden van de cliënt en hem daarin in zijn sterke punten bevestigt. Daarnaast ook goed ingelezen is in zijn kwetsbare kanten en hierdoor een passend aanbod kan geven op de gestelde hulpvraag. Bedankt dat u ziet dat het niet gemakkelijk is om in deze snelle maatschappij met een rugzak aan bagage te moeten voortploeteren. Fijn dat er mensen zoals u zijn, die zien dat kleine stapjes voorwaarts hard bevochten kunnen zijn!

Ouders van cliënten die het vertrouwen aan ons geven om een deel van de zorg voor hun kwetsbare kinderen aan ons toe te vertrouwen. Kinderen die ze zelf het allerbeste kennen en die ze soms door veel vallen en opstaan door het leven hebben geloodst. Kinderen die los gelaten willen worden, maar het eigenlijk nog niet alleen kunnen. Wat lijkt het me moeilijk om steeds meer aan de zijlijn te moeten staan en het aan een ander over te laten. Dat u begrijpt dat we het zo goed mogelijk proberen te doen, al is dat nooit helemaal zo goed als u dat kunt misschien. Dat u uitdraagt dat het goed is wat we doen en uw kind daarmee steunt op eigen benen te gaan vertrouwen en het steeds meer zelf kan laten doen. Daar is moed voor nodig, dank hiervoor!

Bedankt ook voor de buren en andere betrokkenen in de omgeving van onze cliënten; dat je mag meetellen in deze stad. Dat je mag zijn wie je bent. Dat er soms een oogje in het zeil wordt gehouden, een praatje gemaakt of wat praktische hulp geboden. Ondanks dat het duidelijk is dat je anders bent en je begeleiding krijgt, je wel voor vol wordt aangezien en een rol speelt in je omgeving. Gezien worden is voor ons allemaal belangrijk.

Door al deze mensen blijft het voor ons mogelijk om elke dag weer met vertrouwen en positieve energie aan het werk te gaan. We hoeven het niet alleen te doen; we doen het samen.

Aan het begin van dit nieuwe jaar, wens ik iedereen het allerbeste toe en ik hoop op weer een jaar fijne samenwerking en vertrouwen in elkaar!

Judith