(De)motiveren

Hoe ingewikkeld het is om mensen te motiveren, realiseerde ik mij toen ik onlangs na 10 jaar niet sporten weer lid werd van een sportschool.

‘Wat wil je bereiken?’ vroeg de instructeur

‘Gezond en fit blijven’, was mijn antwoord

De instructeur: ‘En een beetje strakker?’ Hij wist een veelbetekenende blik op mijn overtollige kilo’s nog net te vermijden.

‘Uh nee, gezond en fit blijven is mijn doel’

‘Niet een beetje strakker?’ drong hij aan.

Hij wilde me laten werken aan een doel dat het mijne niet was. En weg was mijn motivatie.

Ik hield toch vol een maakte bij mijn tweede bezoek aan de sportschool een praatje met een andere instructeur. Zijn eerste vraag aan mij was: hoe vaak train je? Vervolgens merkte hij op dat 1x per week trainen niet voldoende is om resultaat te boeken. De voor mij enorme stap van nul naar 1x per week sporten had volgens hem dus geen zin. 1x per week sporten is dus eigenlijk gelijk aan niet sporten (wat me op zich veel beter beviel). En weg was mijn motivatie.

Ook niet helpend: Als ik 2 weken niet ga trainen krijg ik een automatisch gegenereerd mailtje met als onderwerp ‘We missen je!’, wat hetzelfde voelt als ‘Foei, je bent al twee weken niet geweest!’. Maar kom ik dan in de derde week weer opdraven, dan gaan er geen feestelijke confettikanonnen af op het moment dat ik mijn pasje door de scanner haal. En ga ik 4 weken achter elkaar wel, dan komt er geen mailtje: ‘Lekker bezig!’.

Zomaar een paar voorbeelden van hoe mensen met de beste bedoelingen een averechts effect kunnen bereiken. Als het gaat om het motiveren van mensen, dan zouden sportschoolmedewerkers veel kunnen leren van hulpverleners. Wij luisteren en sluiten aan bij de doelen van onze cliënten omdat we weten dat er anders geen beweging komt. Wij proberen de stappen te zien die de cliënt zet op weg naar zijn doelen en benoemen die, in plaats van de boodschap ‘het is niet goed genoeg’ te geven. We hameren niet op wat er fout gaat, maar richten onze blik op de vooruitgang: wat helpt wèl, wat lukt wèl. Niet omdat we een stelletje softe positivo’s zijn, maar omdat we weten wat wel en niet werkt. En zelfs dan gaan ook wij nog wel eens de mist in, overigens ook met de beste bedoelingen.

Ik ben nog geen millimeter strakker geworden van al dat gesport. Maar ik voel me wel fitter. Míjn doel ben ik aan het bereiken, dat van de instructeur zal ik waarschijnlijk nooit halen.

Denise